مواد اعتیاد آور

سوء مصرف از مواد

سوء مصرف هر مادهای باعث تغییر حالت در فرد میشود. ملاک برای تشخیص این که مادهای مورد سوء مصرف قرار گرفته یا نه، به میزان مصرف نیست، بلکه میزان اثری است که این سوء مصرف روی فرد و زندگی اجتماعی او باقی میگذارد. نیاز به مصرف مواد روانگردان گوناگونی که فرد به آن وابسته است را نمیتوان سادهانگارانه، نادیده گرفت. گاهی و در مورد برخی از مواد اعتیاد آور مانند: هرویین، آمفتامین و غیره، شدت این نیاز به حدی است که نه تنها فرد ممکن است مرتکب انواع جرایم شود، بلکه جانش نیز در خطر قرار میگیرد. تعریف سوء استفاده از مواد بر اساس مقدار و میزان ماده مصرف شده مشکل است. باید توجه کرد، که فرد به واسطه مصرف این ماده چقدر در زندگی دچار مشکل شده است. چنانچه به واسطه استفاده از این مواد اختلالی در تحصیل، شغل یا ارتباطات بینفردی بهوجود آید، آنگاه فرد دچار سوء مصرف مواد شده است. بنابراین سوء استفاده از مواد الگوی غیر انطباقی مصرف مواد است که موجب ناراحتی یا تخریب قابل ملاحظه بالینی شده و با یک یا چند علامت از علایم زیر تظاهر میکند:

 مصرف مکرر مواد که منجر به ناتوانی در برآوردن تعهدات مربوط به نقش فرد در محل کار، مدرسه یا خانه شود.

 مصرف مکرر مواد در موقعیتهایی که در آنها مصرف ماده از نظر فیزیکی خطرناک است.

 مشکلات قانونی مکرر مربوط به مواد .

 مصرف مداوم مواد با وجود مشکلات پایدار یا عود کننده اجتماعی یا بینفردی که ناشی از تأثیرات ماده بوده یا بر اثر آن تشدید شدهاند.

چگونه وابستگی به مواد اعتیاد آور اتفاق میافتد؟

وابستگی به مواد افیونی سیری تدریجی و مزمن دارد:

مرحله اول: تجربه ماده مخدر است که بهدنبال کنجکاوی و اصرار دوستان صورت میگیرد.

مرحله دوم: مصرف تفریحی و تفننی است. از آنجا، مصرف اولیه مواد اغلب با احساس لذت و یا رهایی از رنج همراه است، لذا بهعنوان یک تجربه خوشایند تکرار میشود.

مرحله سوم: مرحله سوء مصرف است. در این مرحله مصرف مواد و رفتار موادجویانه فرد بر یک یا چند بخش از زندگی فرد تأثیر نامطلوب میگذارد.

مرحله چهارم: وابستگی به مواد است، مرحله ای که فرد به علت پیدایش حالت تحمل، هر چند وقت یک بار مقدار مصرف ماده را بالا میبرد و در صورت کاهش و یا قطع مصرف ماده دچار علایم ترک میشود.

مرکز ترک اعتیاد...